روز اربعین
یکی از باشکوه ترین و پرشورترین مناسک مذهبی شیعیان، زیارت اربعین است. زیارتی که زیباترین جلوه های ایثار و همدلی و صمیمیت و ایمان در آن ترسیم می گردد و به تدریج تبدیل به یکی از نمادهای فرهنگی و هویت ساز تشیع شده است. «اربعین» در لغت به معنای چهلم است. بیستمین روز ماه صفر را از آنجا که چهلمین روز شهادت امام حسین(علیه السلام) است، به نام اربعین حسینی می شناسند. جابر بن عبداللَّه انصارى که از صحابه رسول خدا و ياران با وفاى اهل بيت(عليهم السلام) بودند ایشان در اولین اربعین بعداز شهادت امام حسین(علیه السلام) به زیارت آن حضرت آمد. اربعین بی‌شک یادبود انقلاب امام حسین (ع) است. انقلابی که هدفش مبارزه با بی‌عدالتی اجتماعی، ظلم و بی‌اطلاعی مردم بود. زورگویان در زمان امام حسین (ع) هر کاری کردند تا حدودی را که حق از باطل را تشخیص می‌دهد، از بین ببرند و هدفشان بازتعریف ارزش‌های دینی و اجتماعی مطابق میل خود برای جامعه آن زمان بود. اما امام حسین (ع) در مقابل آنان ایستاد و با فداکاری خود و خانواده‌اش در راه احیای اسلام، اجازه نداد که در نقشه‌های شوم خود موفق باشند. او اعتقاد راسخ داشت که زندگی تحت استبداد همان زندگی در جهنم است: “برای من مرگ چیزی جز خوشبختی نیست و زندگی در زیر ستمگران چیزی جز زندگی در جهنم نیست
پیاده روی اربعین یا راهپیمایی اربعین حسینی در روزهای منتهی به بیستم صفر از نقاط مختلف عراق بهطرف کربلا و با هدف زیارت اربعین برگزار میشود، بیشتر زائران، از مسیر نجف به کربلا میروند و در طول مسیرهای راهپیمایی، جایگاههایی برای پذیرایی از زائران وجود دارد که موکب خوانده میشود. در سالهای اخیر، میلیونها نفر در این راهپیمایی شرکت میکنند و بسیاری از منابع، این رویداد را بزرگترین گردهمایی سالانه مذهبی در جهان دانستهاند. قاضی طباطبایی در کتاب تحقیق درباره اربعین سیدالشهدا (ع) مینویسد: حرکت به سوی کربلا در روز اربعین از زمان امامان معصوم (ع) در بین شیعیان رایج بوده است و شیعیان حتی در زمان بنیامیه و بنیعباس نیز به این حرکت مقید بودهاند. توصیه به زیارت اربعین باعث شده است که شیعیان به ویژه ساکنان عراق، از نقاط مختلف این کشور به سوی کربلا حرکت کنند. این حرکت که غالباً به صورت پیاده صورت میگیرد یکی از پرجمعیتترین راهپیماییها در جهان شمرده میشود.ه گفته برخی پژوهشگران، پیادهروی و زیارت حرم مطهر امام حسین (ع) در روز اربعین ریشه تاریخی دارد و از زمان امامان شیعه در بین شیعیان رایج بودهاست. سید محمدعلی قاضی طباطبایی، راهپیمایی اربعین را سنت و رفتار مداومِ شیعیان از زمان ائمه دانسته که در زمان بنیامیه و بنیعباس نیز به این حرکت پایبند بودهاند. این راهپیمایی در برههای از زمان به ورطه فراموشی سپرده و در نهایت توسط «شیخ میرزا حسین نوری» دوباره احیا میشود. او اولین بار در عید قربان به پیادهروی از نجف تا کربلا اقدام کرد که ۳ روز در راه بود و حدود ۳۰ نفر از دوستان و اطرافیانش وی را همراهی میکردند، «محدث نوری» از آن پس تصمیم گرفت، هر سال این کار را تکرار کند که آخرین بار در سال ۱۳۱۹ هجری با پای پیاده به زیارت حرم حضرت اباعبدالله حسین (ع) رفت.