مسلمانان شیعه باور دارند امامی در پرده‌ی غیبت زندگی می‌کند: امام مهدی (عج)، امام زمان. او مانند خورشیدِ پشت ابر است؛ او را نمی‌بینیم، اما نورش به ما می‌رسد. باور داریم روزی ظهور می‌کند و جهان را پر از عدالت می‌کند.
اما انتظار یعنی ساکت نشستن نیست! وقتی منتظر مهمانی عزیز هستیم، خانه را مرتب و زیبا می‌کنیم و مهربان می‌شویم. ما هم این‌گونه منتظر امام هستیم: راستگو هستیم، به دیگران کمک می‌کنیم، زیاد یاد می‌گیریم و برایش دعا می‌کنیم؛ مثلاً دعای تعجیل فرج.
آنچه می‌آموزیم: کسی که منتظر است، هر روز کمی بهتر می‌شود.